Επιστροφή
 
Φωτογραφίες Άρθρου
+ + -
Ιάκωβος ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Φροντιστής-μαθηματικός
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018

 

 

 Φίλοι του Ιστορικού Αρχείου βοηθούν και έχουν σταθεί δίπλα μου σε πολλές στιγμές.
O Kωσταντίνος Παπαγιαννούλης είναι το κάθε βίντεο που βλέπετε στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΩΝ .

Συνέχεια από το Σεμινάριο της Αλεξανδρούπολης
. Ιάκωβος ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ Φροντιστής-μαθηματικός

Κατάγεται από την Ποντοκώμη Κοζάνης . Πήγε σχολείο μέσα στην κατοχή και τον Εμφύλιο.
Όπως αφηγείται στα χρόνια αυτά της Κατοχής γνώρισε το πρώτο φροντιστήριο και αγάπησε το διάβασμα.
Επειδή τα σχολεία, ουσιαστηκά δεν λειτουργούν, ένας απόφοιτος Γυμνασίου διδάσκει σε ένα φτωχικό δωμάτιο τα παιδιά του χωριού.Η πληρωμή του «δάσκαλου» γίνεται σε είδος, με την δική του μητέρα να δίνει σιτάρι για πληρωμή.
Τελείωσε το Γυμνάσιο Κοζάνης με άριστα. Τα μαθηματικά τον συγκινούν, τα αγαπά και με υπερηφάνεια διηγείται ότι ο Μαθηματικός έλεγε:" να σηκωθεί ο μαθηματικός"
Αυτοί οι έπαινοι μου δημιούργησαν έναν μεγαλύτερο ενθουσιασμό για μελέτη.
Εισήχθηκα με υποτροφία στο Παν .Θεσσαλονίκης και τελείωσα το 1960.
Δίδαξα για ένα εξάμηνο στου Σταυριανίδη, στην συνέχεια μαζί με έναν Φυσικό ανοίγω το πρωτο Φροντιστήριο στο κέντρο της Κοζάνης, δίπλα στο ρολόι . Είχαμε μεγάλες επιτυχίες, μάλιστα το 1964 στο Ακαδημαικό Απολυτήριο είχα μεγάλο αριθμό μαθητών . Λειτουργούσαμε συνέχεια με πολλές ώρες . Δέχτηκα επιθεώρηση από τον Γενικό Επιθεωρητή ο οποίος δεν πίστευε ότι διδάσκω 18 ώρες την ημέρα, όπως είδε στο ωρολόγιο πρόγραμμα.
Τον κάλεσα, λοιπόν, να μείνει στο φροντιστήριο την επομένη ώστε να ελέγξει αν διδάσκω εγώ ή άλλοι- παράνομοι-καθηγητές στις ώρες μου, από τις 5 το πρωί μέχρι 11 το βράδυ.
Είχαμε δύναμη σε αυτό που προσφέραμε, αλλά και από το πλήθος των μαθητών μας. 
Το 1967, με την δικτατορία, ελέγχομαι για αριστερούς καθηγητές που είχα στο φροντιστήριο.
Το 1968 είναι μια διαφορετική χρονιά της ζωής μου. Το φροντιστήριο είναι σε άνθηση, αλλά εμένα με συνεπαίρνει η ιδέα του μεταπτυχιακού. Πουλάω το φροντιστήριο στους συναδέλφους μου, φεύγω στο Μόναχο, αλλά δεν με εντυπωσιάζει η κατάσταση εκεί. Πηγαίνω στο Τορόντο του Καναδά. Τότε οι πόρτες ήταν ανοικτές για όσους είχαν όρεξη και ήξεραν την γλώσσα. Μου δίνουν μάλιστα και θέση εργασίας στο Πανεπιστήμιο Hamilton.
Aλλά …cherce la femme, ένας δεσμός που είχα στην Κοζάνη συν την νοσταλγία με ξαναφέρνουν στην Ελλάδα. Όλα αυτά σε μια χρονιά το 1968.
Με ένα νόμο του Παπαδόπουλου, μπόρεσα και διορίστηκα αμέσως και όλους όσους διορίστηκαν τους έστειλε στον Εβρο (και άλλες παραμεθόριες). ΄Όμως δεν με σήκωσε το δημόσιο, παρά μόνο ένα μήνα.-υπήρχε βέβαια ποινή μη διορισμού σε επόμενη αίτηση- και με τον κ. Χαψιάδη, φυσικό, συνεταιρίζομαι στο φροντιστήριο που ήδη είχε στην Αλεξανδρούπολη.
Στο σημείο αυτό, ρώτησα τον κ. Αθανασιάδη:
-Ποιος σας έκανε ποδαρικό τη Πρωτοχρονιά του ΄68 ; Θυμάστε; Και τί σας ευχήθηκε.
-Μάλιστα το ίδιο έτος παντρεύτηκα και απέκτησα, στην συνέχεια, τέσσερα παιδιά.
Το Φροντιστήριο είχε ανοδική πορεία, αλλάξαμε τρία οικήματα αναζητώντας το καλύτερο. Στεγαστήκαμε πρώτα απέναντι από τον συμβολαιογράφο Καρυωτάκη, μετά στο κτίριο που υπήρχε στην θέση του ξενοδοχείου Ωκεανίς και τέλος στην Γαλλική εκκλησία. Εκεί έμεινα μέχρι το 1981 που διακόψαμε την συνεργασία. Είχαμε πολλούς μαθητές αλλά και ελέγχους από την εφορία με όλα τα επακόλουθα.
Την εποχή που έγινε ο σεισμός στην Θεσσαλονίκη, 1978, είχαμε τμήματα 40 μαθητών, καθώς αντιστράφηκε το κύμα των μαθητών. Οι μαθητές από τις άλλες πόλεις ερχότανε σε εμάς που είχαμε μεγάλη φήμη και επιτυχίες.
Το 2006 παραιτήθηκα από την διδασκαλία αλλά παρέμεινα στο Φροντιστήριο ως μέτοχος.
. . . . .
Ο κύριος Αθανασιάδης, ωραίος και ευσταλής είναι 84 ετών, παρακολούθησε το Σεμινάριο μέχρι το τέλος! Συμμετείχε σε συζητήσεις και ερωτήσεις των διαλέξεων.
Μου έκλεισε ραντεβού για την συνέντευξη στις 8.30 το πρωί, ώστε να μην χάσει το Σεμινάριο.

www.youtube.com/watch?v=Gz4szKoChrU
Επιστροφή
 
Φωτογραφίες Άρθρου